‘दुःखको मुल कारणस् हाम्रो आर्थिक सामाजिक अवस्था नै हो’

515
views

–रुद्रप्रसाद अधिकारी

चाहे हाम्रो व्यक्तिगत जीवनमा होस् या राष्ट्रिय जीवनमा अविकसित राष्ट्रको उपजका रूपमा हामीले कयौं पटक दुस्खद घटनाको सामना गर्नु परिरहेको छ । ग्रामीण वस्तीहरुसम्म स्वास्थ्य, शिक्षा, यातायात जस्ता क्षेत्रका पुर्वाधारको विकास नहुँदा हामीले रोग, भोक र शोकको शिकार हुनुपरेको छ ।देश गरिब छ भने व्यक्ति धनी हुँदैमा उसलाई सुख मिल्छ भन्ने केहि ग्यारेन्टी छैन । एउटा सामाग्री उदाहरण हेरौं कालिकोटको दुर्गम गाउँमा बस्ने करोडौंको मालिक भन्दा काठमाडौमा फुटपाथमा व्यापार गर्नेको जीवन सुखद र सुरक्षित हुन सक्दछ । कारण, कालिकोटको गाउँमा बस्ने त्यो करोडौंको मालिकलाई स्वास्थ्यमा केहि समस्या आईहाले हेलिकप्टर चार्टर गरेर अस्पताल पुग्ने प्रयास गर्ला तर मौसमको के भर छ र ? उता काठमाडौको फुटपाथमा व्यापार गरि बस्नेले कम्तीमा अस्पताल त समयमै पुग्न सक्छ ।
अर्को कुरा, हाम्रो समाज यति संकिर्ण र पुरातनवादी छ कि जे जस्तो घटना घटे पनि भाग्यलाई दोष दिने, ूतेरो भागमा यत्ति लेखेको, तलाई भोग्नु थियो, तैले थानीमानी नसम्झेर ।।।।आदि के के हो के के ू । त्यतिमात्र होईन, आर्थिक रूपमा कमजोरलाई समाजले उपेक्षा गरेको छ, राष्ट्रले उपेक्षा गरेको छ । कर्मचारीले जानीबुझिकन भ्रष्टाचारलाई आत्मसाथ गर्नुको मुल कारण यही हुनसक्ने देखिन्छ ।
गुणस्तरीय शिक्षा (विद्यालय, कलेज), स्वास्थ्य संस्था, यातायात सुविधा आदिमा माफियातन्त्र हावी हुनु निम्न वर्गीय जनताको लागि अभिसाप हो । केहि सिमित व्यक्तिहरु आफुले सुख सयलको जिन्दगी विताएकाले नेपालले विकासमा फड्को मार्दैछ भन्दै हिडिरहेका छन् । जनताका समस्या ज्यु का त्यु छ्न । जब सम्म देशमा पर्याप्त रोजगारी सिर्जना हुँदैन, स्वास्थ्य, शिक्षा, सडक जस्ता पुर्वाधार ग्रामीण वस्तीसम्म पुर्याईदैन तबसम्म देशको आर्थिक सामाजिक रुपान्तरण हुँदैन । व्यक्ति धनी भएर मात्रै सुखी जीवन जिउँन सकिने रहेनछ जान्दाजान्दै पनि किन यो देशका नेतृत्वकर्ताहरु र उच्च पदस्त कर्मचारीहरु आफ्ना सन्ततीको भविस्यप्रति चिन्तित हुँदैनन् रु यो या त्यो वाहनामा देशलाई विकास र सम्वृध्दीको बाटोबाट अलग्याउने दुस्साहस कसैले नगरोस् यदि यसो गरियो भने फेरि जनताले आफु भित्रै गुम्स्याई रहेको पीडा र आक्रोश छताछुल्ल हुनेछ जसको परिणाम ईतिहासले देखाई सकेको छ । पोखरा लेखनाथ (२४, कास्कीकोट कास्की